Dziedzictwo Stefana kardynała Wyszyńskiego należy do najcenniejszych skarbów chrześcijańskiej kultury Narodu polskiego. Na jego ogromną wartość składa się świadectwo bezwarunkowego szacunku dla człowieka i troski, aby nasze życie było bardziej ludzkie, przeniknięte miłością Boga, pełne ładu, umiejętności przebaczania i zwyciężania wszelkiego zła – dobrem. Ta spuścizna to wybory, osiągnięcia i dążenia, które inspirowały i scalały różne stany społeczne; to zawierzenie Bogurodzicy danej jako pomoc ku obronie naszego Narodu.

Jako perła dziejowej mądrości uczy nas również dzisiaj zachowywać godność, tożsamość, odwagę i wolność. Uczy strzec wiary i chrześcijańskiej kultury życia. Każdy z nas może zaczerpnąć z tego skarbca, z tej jakby prymasowskiej studni ciągle niewyczerpanej. 

Święty Jan Paweł II jako pierwszy świadek w naszej polskiej pamięci podjął dziedzictwo Prymasa Tysiąclecia mówiąc:

„Szczególnym przedmiotem […] medytacji uczyńcie postać niezapomnianego Prymasa, śp. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, jego osobę, jego naukę, jego rolę w jakże trudnym okresie naszej historii. To wszystko uczyńcie przedmiotem medytacji i podejmijcie to wielkie i trudne dzieło, dziedzictwo przeszło tysiącletniej historii, na którym on, Kardynał Stefan, Prymas Polski, dobry pasterz, wycisnął trwałe, niezatarte piętno. Niech dzieło to podejmą z największą odpowiedzialnością pasterze Kościoła, niech podejmie je duchowieństwo, kapłani, rodziny zakonne, wierni każdego wieku i każdego zawodu. Niech podejmą je młodzi. Niech podejmie je cały Kościół i cały naród. Każdy na swój sposób, tak jak Bóg i własne sumienie mu wskazuje. Podejmijcie i prowadźcie je ku przyszłości”.

Orędzie Ojca Świętego do Polaków. Watykan, 28.05.1981

 

Comments are closed.